Ανακοίνωση Νεολαίας ΠΑΣΟΚ για τον Θάνατο του Γιάννη Μπανιά

Η Νεολαία ΠΑΣΟΚ εκφράζει τη θλίψη της για την απώλεια του ιστορικού στελέχους της Ανανεωτικής Αριστεράς και πρώην βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννη Μπανιά.

Ο Γιάννης Μπανιάς υπήρξε συνεπής αγωνιστής, με μεγάλη προσφορά στους κοινωνικούς και λαϊκούς αγώνες. Μάλιστα είχε αναπτύξει πλούσια δράση τόσο κατά την προδικτατορική περίοδο όσο και στη διάρκεια της επτάχρονης δικτατορίας, με αποτέλεσμα να υποστεί διώξεις, φυλακίσεις και εξορία.

Εκφράζουμε τα συλλυπητήρια μας στην οικογένεια του και στους οικείους του.

Τι ορίζει το καταστατικό για τις εσωκομματικές εκλογές

Παράγραφος 6. Για την εκλογή του Προέδρου απαιτείται κατά την πρώτη ψηφοφορία το ½ + 1 των εγκύρων ψηφοδελτίων. Στα έγκυρα ψηφοδέλτια υπολογίζονται και τα λευκά. Σε περίπτωση μη εκλογής Προέδρου κατά την πρώτη ψηφοφορία, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται μεταξύ των δύο πρώτων. Στην περίπτωση αυτή εκλέγεται Πρόεδρος ο πρώτος σε ψήφους.

Παράγραφος 7. Σε περίπτωση που οι υποψήφιοι είναι μόνο δύο, γίνεται μία μόνο ψηφοφορία και ο πρώτος σε ψήφους εκλέγεται Πρόεδρος. Σε περίπτωση που υποψήφιος είναι μόνος ένας, εκλέγεται εφόσον λάβει το 50%+1 των εγκύρων ψηφοδελτίων.

Παρέμβαση γραμματέα Νεολαίας ΠΑΣΟΚ Κώστα Πανταζή για τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα

Υπάρχουν στιγμές, στην ιστορία ενός Λαού, που συμπυκνώνουν το χρόνο. Ενώνουν την ιστορία με το παρόν και το μέλλον.

Αυτές οι στιγμές, είναι οι στιγμές που λαμβάνονται οι κρίσιμες αποφάσεις. Διατυπώνονται τα μεγάλα Ναι, και τα μεγάλα Όχι.

Προφανώς τα Ναι και τα Όχι τα διατυπώνουν οι Πολιτικές Ηγεσίες. Οι οποίες και κρίνονται για το κατά πόσο ανταποκρίνονται στα κελεύσματα των καιρών. Κατά πόσο οι αποφάσεις τους, διασφαλίζουν στο Έθνος και το Λαό, την Αξιοπρέπεια και την Ευημερία που τους αξίζει.

Μία τέτοια στιγμή αναμφίβολα, είναι η σημερινή. Χαρακτηρίζεται από τη διαπραγμάτευση, που γίνεται ώστε να καταστεί το Ελληνικό Χρέος βιώσιμο. Από μια κρίσιμη διαπραγμάτευση για τις νέες θυσίες και τη νέα δανειακή σύμβαση, που θα υπογράψει η χώρα.

Δυστυχώς οι απαιτήσεις των δανειστών μας, θέτουν ένα αδυσώπητο και συνάμα εκβιαστικό δίλημμα στον Ελληνικό Λαό. Από τη μία έχουμε την προοπτική της άμεσης χρεοκοπίας, της παύσης πληρωμών και της πτώχευσης της χώρας. Από την άλλη έχουμε ένα προτεινόμενο πρόγραμμα, που φαίνεται απλά να καθυστερεί την πορεία προς τη χρεοκοπία και την πτώχευση. Ένα πρόγραμμα, που με όχημα την βαλκανιοποίηση της χώρας, καταλήγει σε περαιτέρω εξαθλίωση του Ελληνικού Λαού, σε διάρρηξη και κατάργηση των Κοινωνικών Δικαιωμάτων του. Αυτά άλλωστε αποτυπώνονται στις προτάσεις της τρόικα για τις εργασιακές σχέσεις (κατάργηση του κατώτατου μισθού, μετενέργεια, απαξίωση των συλλογικών συμβάσεων και διαπραγματεύσεων κτλ) και τα ασφαλιστικά δικαιώματα του Ελληνικού Λαού.

Η απάντηση σε αυτό το δίλημμα είναι προφανής. Και είναι ΟΧΙ στο δίλημμα.

Η απάντηση είναι η διαπραγμάτευση στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο με τους εταίρους μας, η οικοδόμηση συμμαχιών σε ευρωπαϊκό και διεθνές πλαίσιο, ώστε να καταστεί βιώσιμη η Ελλάδα και ο Ελληνικός Λαός. Να διασφαλιστεί η έξοδος από την Κρίση, μέσα από ένα πειστικό Πρόγραμμα αλλαγών, μεταρρυθμίσεων και ανάκαμψης της Ελληνικής Οικονομίας. Ένα πρόγραμμα με ισχυρά αναπτυξιακά αντίβαρα, που θα εγγυώνται τόσο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της παραγωγικότητας της χώρας όσο και τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου του Ελληνικού Λαού.

Προφανώς χρειάζεται η χώρα διαρθρωτικές αλλαγές, και μάλιστα μεγάλες. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν συνδυάζεται με μία πορεία εξαθλίωσης του Ελληνικού Λαού. Απαιτείται πρόταγμα και σχέδιο για την επίτευξή των αλλαγών.

Οι κύριοι άξονες του σχεδίου εξόδου από την κρίση είναι σαφείς:

1. Πολιτική Αλλαγή του τρόπου διεύθυνσης της χώρας με ενίσχυση της Πολιτικής Δημοκρατίας και των Θεσμών.

2. Εκσυγχρονισμός και αναδιοργάνωση του Δημόσιου Τομέα, ώστε να είναι παραγωγικός και αποτελεσματικός, με διαφάνεια και χωρίς γραφειοκρατικές αγκυλώσεις.

3. Παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, με στήριξη της υγιούς επιχειρηματικότητας και αιχμή τη Νέα Γενιά.

4. Διασφάλιση της συμμετοχής της Ελλάδας στο Διεθνές Σκηνικό, αξιοποιώντας και την γεωπολιτική θέση της.

5. Κοινωνική συμφωνία με τις παραγωγικές δυνάμεις και τις δυνάμεις της Εργασίας με επιμερισμένες δίκαια τις θυσίες και τα οφέλη.

6. Κοινωνική και Φορολογική Δικαιοσύνη και Νέο Κοινωνικό Κράτος με δημιουργία δομών στήριξης των ασθενέστερων ομάδων του πληθυσμού.

Είναι προφανής η απάντηση που οι Νέοι άνθρωποι δίνουμε στην πρόκληση των καιρών: ΝΑΙ σε ένα σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας. ΟΧΙ στην πορεία βαλκανιοποίησης της Ελληνικής Οικονομίας και Κοινωνίας.

Ανακοίνωση της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ σχετικά με το σχέδιο Νόμου «Κώδικας Ναρκωτικών»

Ως Νεολαία ΠΑΣΟΚ, με θέση ευθύνης μπροστά σε μια δύσκολη πραγματικότητα,

ιδίως για τη Νέα Γενιά της Πατρίδας μας, σε μια συγκυρία που βιώνουμε τη

μεγαλύτερη κοινωνική και οικονομική κρίση στη Μεταπολιτευτική Ελλάδα,

νιώθουμε την ανάγκη να απευθυνθούμε σε όλους τους νέους ανθρώπους αυτής της

χώρας. Στους νέους που γνωρίζουμε και βιώνουμε καθημερινά τον κυκεώνα των

προβλημάτων τους, που είναι προβλήματα όλων μας.

Η θέση μας, και είναι θέση αρχής, είναι ότι η λύση στα προσωπικά και τα συλλογικά

αδιέξοδα της εποχής μας δεν βρίσκεται στα ναρκωτικά. Η καταφυγή στους πλαστούς

παραδείσους των παραισθησιογόνων ουσιών δεν είναι παρά παραίτηση από το

δικαίωμα στην αντίσταση, στην ελπίδα, στην ίδια τη ζωή.

Τα ναρκωτικά δεν έχουν κοινωνικές τάξεις ή πολιτικές αντιλήψεις. Είναι άσπονδοι

και ύπουλοι εχθροί της νέας γενιάς. Στον πόλεμο εναντίον τους δεν χωρούν

συμψηφισμοί, δεν μπορούν να υπάρξουν συμβιβασμοί. Η σκέψη όλων μας τρέχει

στους γνωστούς, τους φίλους, τα παιδιά της διπλανής πόρτας, τα παιδιά του

περιθωρίου που παρακολουθούμε καθημερινά να πεθαίνουν δίπλα μας.

Και η εικόνα τους ισοδυναμεί με το πιο εκκωφαντικό μήνυμα: όχι στην

περιθωριοποίηση των νέων ανθρώπων, όχι στην κόλαση των ναρκωτικών, ναι

στη συμμετοχή, ναι στη ζωή.

Οφείλουμε ωστόσο να παραδεχτούμε ξεκάθαρα, ότι η ισχύουσα νομοθεσία πάνω στο

ζήτημα αυτό έχει αποτύχει παταγωδώς. Τη στιγμή αυτή το 50% των εγκλείστων στις φυλακές έχουν καταδικαστεί σύμφωνα με το νόμο περί Ναρκωτικών και η

συντριπτική πλειοψηφία τους είναι οι χρήστες και τα εξαρτημένα άτομα. Συνεπώς το

υφιστάμενο νομικό πλαίσιο δεν αντιμετωπίζει το αιτούμενο που είναι η θεραπεία και

η επανένταξη, καθώς είναι αποδεδειγμένο, με βάση στοιχεία και του ΟΚΑΝΑ, ότι ο

εξαρτημένος χρήστης, που έχει υποστεί εμπειρία φυλάκισης, δυσχεραίνεται τόσο

στην προσπάθεια απεξάρτησης όσο και στην κοινωνική επανένταξη.

Πάγια θέση μας είναι ότι ο χρήστης, το εξαρτημένο άτομο, δεν μπορεί να

υπολογίζεται ως «εγκληματίας» και ποινικά υπόλογος αλλά ως άρρωστο άτομο, που

χρήζει θεραπείας.

Στο πλαίσιο αυτό είναι καταρχήν θετικό, ότι το σχέδιο Νόμου με τον τίτλο «Κώδικας

Ναρκωτικών», που συζητήθηκε στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής, την περασμένη

εβδομάδα, περιλαμβάνει ρυθμίσεις στα άρθρα 31 έως 35, που δίνουν έμφαση στη

θεραπεία και στην απεξάρτηση, εισάγοντας μάλιστα και την καινοτομία να μπορεί ο

φυλακισμένος χρήστης να παρακολουθήσει πρόγραμμα απεξάρτησης.

Επίσης είναι ξεκάθαρο ότι η ποινική αντιμετώπιση πρέπει να διαβαθμίζεται ανάλογα

με τη βαρύτητα της πράξης. Αυτό είναι μια προοδευτική κατεύθυνση, που

χαρακτηρίζει ένα Κράτος Δικαίου. Δεν γίνεται να «τσουβαλιάζονται» στον ίδιο

ποινικό «σωρό» από τους μεγαλέμπορους ναρκωτικών μέχρι τους εξαρτημένους

χρήστες.

Με βάση την παραπάνω παραδοχή, συντασσόμαστε με τη φιλοσοφία του επίμαχου

άρθρου 29 του σχεδίου Νόμου, βάσει του οποίου δεν διώκεται ποινικά ο χρήστης για

αυτή καθεαυτή τη χρήση, όταν με την πράξη του δεν προσβάλλει τρίτους ούτε

αποτελεί απειλή για το κοινωνικό σύνολο. Η συντριπτική μάλιστα πλειοψηφία των

ευρωπαϊκών κρατών κινείται στην ίδια κατεύθυνση.

Δεν είναι για μας τυχαίο ότι η ρύθμιση αυτή συναντά τη σφοδρή αντίδραση των

συντηρητικών και ακροδεξιών δυνάμεων της χώρας, με προεξάρχοντα το ΛΑ.Ο.Σ.

Μας προκαλεί όμως έκπληξη ότι η κομμουνιστική αριστερά εξαπολύει αγώνα και

πόλεμο κατά της διάταξης αυτής, διαστρεβλώνοντας μάλιστα τόσο το περιεχόμενο

όσο και τη φιλοσοφία της. Γιατί ούτε νομιμοποίηση των ναρκωτικών προβλέπεται

ούτε και διαχωρισμός «σκληρών» και «μαλακών» ναρκωτικών. Μάλλον

διακατέχονται από ρεβανσιστική διάθεση για τους νέους ανθρώπους, που

παρεκκλίνουν από το «ατσάλινο» μοντέλου του νεολαίου, που διαχρονικά

πρεσβεύουν. Θα είναι λοιπόν υπόλογοι για τον κοινωνικό στιγματισμό, τον εγκλεισμό

στη φυλακή και την αποτροπή της δυνατότητας θεραπείας και της κοινωνικής

επανένταξης του εξαρτημένου νέου. Αν θέλουν να διαγράφουν τους νέους αυτούς

από το κόμμα τους, εμείς δεν τους διαγράφουμε από την Κοινωνία.

Ως Νεολαία ΠΑΣΟΚ έχουμε την πεποίθηση ότι το πρόβλημα δεν αποτρέπεται με το

φόβο μιας επαπειλούμενης ποινής φυλάκισης αλλά με μια πραγματική πολιτική

πρόληψης, ενημέρωσης και θεραπείας των ανθρώπων, που βίωσαν και βιώνουν τον

εφιάλτη των Ναρκωτικών,

Είμαστε με τους Νέους που αγωνίζονται, διεκδικούν και αγωνιούν.

Είμαστε κατά των Ναρκωτικών γιατί προσβάλλουν την Υγεία, την Αξιοπρέπεια και

εν τέλει την Ανθρώπινη Ζωή.

Εικοσιένα χρόνια μετά ο Νίκος Τεμπονέρας ΖΕΙ!

Κείμενο της ΠΑΣΠ Νομικής Αθηνών

«Το παρακάτω κείμενο είναι αφιερωμένο στη μνήμη του αγωνιστή καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα με αφορμή τη συμπλήρωση 20 χρόνων απ’το θάνατο του αλλά και σε όσους αγωνίζονται για Δημοκρατία και Δημόσια Δωρεάν Παιδεία»

Ο Νίκος Τεμπονέρας, μαθηματικός και στέλεχος του Εργατικού Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου ήταν ο πρώτος νεκρός στη διάρκεια των μαθητικών κινητοποιήσεων ενάντια στο νομοσχέδιο του τότε Υπουργού Παιδείας Βασίλη Κοντογιαννόπουλου.Θα ακολουθήσουν άλλοι τέσσερις στην Αθήνα από πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στο κατάστημα Κ.Μαρούσης στη διάρκεια διαδήλωσης.Δολοφονήθηκε στην Πάτρα στις 8 Ιανουαρίου 1991 σε ηλικία 38 ετών από τον τότε πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας και δημοτικό σύμβουλο Γιάννη Καλαμπόκα.

Η αρχή έγινε το 1991. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη μετά την πολιτική αυστηρής λιτότητας,την εκποίηση της Δημόσιας Περιουσίας των ΔΕΚΟ αλλά των κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων – που όχι μόνο δε μείωσαν αλλά στην πράξη αύξησαν το εξωτερικό χρέος της χώρας- ανοίγει άλλο ένα μέτωπο.Σειρά έχει η εκπαίδευση που βρίσκεται υπό διωγμό κάτω απ’τον αντιδραστικό νόμο που καταθέτει στη Βουλή ο Υπουργός Παιδείας Βασίλης Κοντογιαννόπουλος.

Το νομοσχέδιο Κοντογιαννόπουλου όπως έμεινε γνωστό προέβλεπε μεταξύ άλλων: Mείωση αργιών, κατάργηση αδικαιολόγητων απουσιών, γραπτές εξετάσεις και επιστροφή της αριθμητικής βαθμολογίας στο δημοτικό, σύστημα πόντων για τον έλεγχο της συμπεριφοράς των μαθητών, ακόμα και εξωσχολικά, κατάργηση των μαθητικών γενικών συνελεύσεων του σχολείου, επιβολή «ομοιόμορφης εμφάνισης», έπαρση σημαίας, υποχρεωτικό εκκλησιασμό και πρόσληψη εκπαιδευτικών κατόπιν συνέντευξης ενώ για την τριτοβάθμια εκπαίδευση προέβλεπε κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων, εντατικοποίηση, περικοπή φοιτητικής συμμετοχής στα όργανα συνδιοίκησης των ΑΕΙ και κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου.Όμως όπως αποδείχτηκε κάποιοι λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο, εν προκειμένω τη λαϊκή ετυμηγορία. Η αντίδραση της νεολαίας στο νομοσχέδιο ήταν αναπάντεχη και εκφράστηκε μέσα από μαζικές καταλήψεις σχολείων και πανεπιστημίων (πάνω από 65% των σχολείων της χώρας βρισκόταν υπό κατάληψη), ενώ σε όλες περίπου τις πόλεις της χώρας οι διαδηλώσεις ήταν καθημερινό φαινόμενο.

Τότε και μπροστά στο αναμενόμενο πολιτικό φιάσκο η κυβέρνηση του κ.Μητσοτάκη κάνει την ιστορική επιλογή να αποτινάξει το δήθεν φιλελεύθερο προσωπείο της και να ξαναγίνει η ‘’παλιά καλή’’ Δεξιά της Βίας και του Αυταρχισμού πάντα πιστή στο ‘’παιδαγωγικό’’ δόγμα «όπου δεν πίπτει λόγος..πίπτει ράβδος» .Γι’αυτό το λόγο επιστρατεύει τα καλύτερα της παιδιά, όλα μέλη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και της ΟΝΝΕΔ προσπαθώντας μέσα από τραμπουκισμούς,συστηματική βία και ρεσάλτα σε κατειλημμένα σχολεία και σχολές να κάμψει τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις υλοποιώντας την απόφαση της κυβέρνησης!!Εικόνες όχι άγνωστες δυστυχώς στην ελληνική κοινωνία..καθώς είναι ακόμα νωπές οι μνήμες απ’την επανίδρυση του ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ της κυβέρνησης της νεοδεξιάς και το ρόλο που αυτό έπαιξε στους πρόσφατους αγώνες για τη Δημόσια Δωρεάν Παιδεία και το Άρθρο 16!!

Μια τέτοια ομάδα λοιπόν, από το άνθος της Δεξιάς Νεολαίας, με πρωτοστάτη τον Γ.Καλαμπόκα ξεκινά το πρωί της 8ης Γενάρη του 1991 για «ομαδική αφισοκόλληση» και με κάθε μέσο και τίμημα σπάνε καταλήψεις. Ξεκινούν από το πολυκλαδικό λύκειο Πατρών στο οποίο στεγαζόταν η ΕΛΜΕ, όπου δέρνουν και απομακρύνουν τους καταληψίες και παραδίδουν τα κλειδιά στους διευθυντές. Συνεχίζουν στα σχολεία των τριών Ναυάρχων. Οι μέθοδοί τους και τα αποτελέσματα τα ίδια. Φοιτητές και λαός αντιστέκονται αλλά κανείς δεν μπορεί να τους σταματήσει. Ο Καλαμπόκας και οι συν αυτώ τραμπούκοι του χωρίς πολλά λόγια απειλούν και δέρνουν καθηγητές, μαθητές και όποιον σταθεί εναντίον τους. Τους ενδιαφέρει μόνο η υλοποίηση της κυβερνητικής εντολής.

Ήταν θέμα χρόνου να υπάρξουν θύματα…

Ο Ν. Τεμπονέρας με πλήθος κόσμου πάει σε ένα από τα σχολεία που είχαν καταληφθεί από τον Καλαμπόκα και την παρέα του. Η απάντηση είναι η ίδια και έχει το χρώμα και τη γεύση της ΩΜΗΣ ΒΙΑΣ.Μόλις μπαίνουν στο κτίριο δέχονται επίθεση με λοστούς και αλυσίδες απ΄τους παρακρατικούς.Ο ΝΙΚΟΣ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ ΠΕΦΤΕΙ ΝΕΚΡΟΣ.

Ο ΛΑΟΣ ΞΕΣΗΚΩΝΕΤΑΙ.. κύμα διαδηλώσεων και διαμαρτυριών ξεσπά σε όλη την Ελλάδα.Η ώρα της κατακραυγής και της κρίσης δεν αργεί!!

Την επαύριο της δολοφονίας του, ο υπουργός Παιδείας Κοντογιαννόπουλος παραιτήθηκε και η πρόταση νόμου για τις μεταρρυθμίσεις στην παιδεία αποσύρθηκε. Ως δράστες της δολοφονίας είχαν συλληφθεί ο Καλαμπόκας και ο Αλέκος Μαραγκός, ένα άλλο στέλεχος της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας για τον οποίο ο πρόεδρος του σωματείου κατωτέρων αστυνομικών Αχαΐας δήλωσε ότι είναι υπάλληλος της Ασφάλειας. Η ίδια η κυβέρνηση απέδωσε έντονη πολιτική βαρύτητα στην υπεράσπιση του Γ.Καλαμπόκα ο οποίος και δικάστηκε έχοντας ως συνηγόρους του τρία κορυφαία ονόματα του τότε νομικού κόσμου, όλους προερχόμενους πολιτικά από το χώρο του κόμματος της Δεξιάς και συγκεκριμένα τους: Απόστολο Ανδρεουλάκο, Κώστα Κωνσταντινίδη (καθηγητής Ποινικού Δικαίου, γνωστός από τη δίκη για το Σκάνδαλο Κοσκωτά όπου συμμετείχε σαν δημόσιος κατήγορος) και Επαμεινώνδα Ζαφειρόπουλο (πρώην πρόεδρος του ΔΣΑ). Ο Μαραγκός απαλλάχθηκε με βούλευμα ενώ ο Καλαμπόκας , ύστερα από χρονοβόρα δίκη , καταδικάστηκε σε ισόβια για ανθρωποκτονία από πρόθεση, χωρίς αναγνώριση ελαφρυντικών.Σε δεύτερο δικαστήριο όμως, αναγνωρίστηκαν ελαφρυντικά και η ποινή μειώθηκε σε 17 χρόνια και 8 μήνες. Τελικά, το Φλεβάρη του ’98 ο Καλαμπόκας έκανε χρήση του δικαιώματος υφ΄όρων απόλυσης και αποφυλακίστηκε εκτίοντας μόλις 7 χρόνια από την ποινή του.

Ο Νίκος Τεμπονέρας δε ζεί πια…

Ζεί όμως το όραμα, τα ιδανικά για τα οποία πάλεψε μέσα στις σχολικές αίθουσες.Η θυσία του αποτελεί για μας, για όλη τη νέα γενιά, σύμβολο αγώνα, ανιδιοτέλειας κι άδολης προσφοράς στον ύψιστο βαθμό.Μ’αυτό το τρόπο υπήρξε δάσκαλος και πραγματικός παιδαγωγός όλων μας…Γιατί αντί να προτιμήσει τη θαλπωρή της αδράνειας εκείνος επέλεξε να βρίσκεται στο πόστο του,στο σχολείο του προκειμένου να προστατέψει τους μαθητές του.Η θύμηση της θυσίας του μας συγκινεί και μας καλεί να δώσουμε το βροντερό παρών στον Αγώνα για Δημοκρατία και Δημόσια Δωρεάν Παιδεία ενάντια σε κάθε Καλαμπόκα που τις επιβουλεύεται…

Πηγή. http://vathiprasino.blogspot.com/

Ανακοίνωση της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ για την απεργεία την 1/12/2011

Οι τελευταίες πολιτικές εξελίξεις αλλά και αυτές στο επίπεδο της οικονομίας μόνο προβληματισμό και ανασφάλεια γεμίζουν τον Ελληνικό λαό και ιδιαίτερα την Νέα Γενιά.

Η παραίτηση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και του Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και ο σχηματισμός νέας κυβέρνησης υπό το Λουκά Παπαδήμο, με την ίδια μάλιστα πολιτική ατζέντα αλλά και τη συμμετοχή ακροδεξιώνστελεχών, γεννά προβλήματα τόσο πολιτικής ουσίας όσο και δημοκρατικής νομιμοποίησης. Αναδεικνύει όμως και την παθογένεια και παρακμή του υφιστάμενου πολιτικού συστήματος. Παράλληλα η εμμονή, σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε αποτυχημένες νεοφιλελεύθερες πολιτικές και συνταγές αλλά και σε λογικές διευθυντηρίων και άξονα Βερολίνου-Παρισιού , οδηγεί σε αδιέξοδα και κινδύνους το ίδιο το ευρωπαϊκό στερέωμα.

Τα μέτρα, τα οποία λήφθηκαν στο πλαίσιο του Μνημονίου συνεργασίας με ΔΝΤ και ΕΕ αλλά και του Μεσοπρόθεσμου Συμφώνου σταθερότητας, και υπό την πίεση της διεθνούς οικονομικής κρίσης, έφεραν και φέρνουν αλλαγές επώδυνες και σηματοδοτούν αφαίρεση δικαιωμάτων και διεκδικήσεων πολλών δεκαετιών. Δικαιώματα, που για ακόμη μία φορά επισημαίνουμε, η ίδια η Παράταξή μας, το ΠΑΣΟΚ, θεσμοθέτησε για τον ελληνικό λαό. Η δε πιστή εφαρμογή τους, όχι μόνο δεν απαλύνει τις ανησυχίες αλλά εντείνει την ανησυχία στις τάξεις των λαϊκών στρωμάτων.

Η Νέα Γενιά, από την πλευρά της, βλέπει να δυσχεραίνεται τόσο η εύρεση εργασίας όσο και η διατήρηση της θέσης εργασίας. Βιώνει την εργασιακή ανασφάλεια, την εργοδοτική αυθαιρεσία και την έλλειψη προοπτικής Κοινωνικής Ασφάλισης. Ο Νέος άνθρωπος νιώθει αδυναμία να χτίσει τη ζωή του με ασφάλεια και αισιοδοξία για το μέλλον. Μετά από πολλές δεκαετίες, η Νέα Γενιά της Πατρίδας μας αναζητεί δρόμους μετανάστευσης, εντείνοντας ακόμη περισσότερο την Κρίση και την παρακμή.

Ως Νεολαία ΠΑΣΟΚ θεωρούμε ότι η υπέρβαση της Κρίσης θα γίνει πραγματικότητα, όχι μόνο εξασφαλίζοντας δημοσιονομική εξυγίανση, αλλά, κυρίως, την κοινωνική συνοχή. Αυτό προϋποθέτει την ύπαρξη και την υλοποίηση ενός παραγωγικού αναπτυξιακού σχεδίου της Χώρας, που θα συμφωνηθεί από το σύνολο των κοινωνικών εταίρων. Ενός σχεδίου που θα διασφαλίζει δίκαιη κατανομή των βαρών για την υλοποίησή του, και κατ’ επέκταση και των ωφελειών που θα προκύψουν από την επιτυχία του.

Παράλληλα είναι κάτι περισσότερο από απαραίτητη η εκπόνηση μιας ενιαίας πολιτικής σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, που θα θέτει την αναγκαιότητα μιας άλλης Πολιτικής. Η πολιτική αυτή θα προτάσσει την Ευρώπη των λαών και όχι την Ευρώπη των οικονομικών μονοπωλίων. Ένας δρόμος κοινωνικής συνοχής και δικαιοσύνης, δίκαιης κατανομής των βαρών και του πλούτου, αλληλεγγύης, ευημερίας και ασφάλειας.

Λέμε Ναι σε μία πολιτική χάραξης εξόδου από την κρίση που θα περιλαμβάνει:

• Κοινωνική συμφωνία για την ριζική παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας με τον δημόσιο χαρακτήρα να είναι σταθερός, ισχυρός, παρεμβατικός.
• Εκσυγχρονισμό του Δημοσίου Τομέα
• Εξυγίανση του Ιδιωτικού τομέα, ιδίως του μέρους εκείνου που συστηματικά λειτουργεί παρασιτικά και κρατικοδίαιτα.
• Σαφή στρατηγική σε διεθνές επίπεδο που θα διασφαλίζει τηναξιοπρέπεια της πατρίδας μας και την υπερηφάνεια του Ελληνικού Λαού.

Λέμε Όχι σε πολιτικές που θα οδηγούν:

• Σε οριζόντιες περικοπές και φοροεισπρακτικά μέτρα, εν είδει «χαρατσιών», που πλήττουν κατά βάση τα λαϊκά στρώματα και την Νέα Γενιά και είναι κοινωνικά άδικες και δυσανάλογες
• Σε πολιτικές που λειτουργούν διαλυτικά στον κοινωνικό ιστό.

Η Νεολαία ΠΑΣΟΚ, οι Νέοι Σοσιαλιστές, θα είμαστε ειρηνικά συμμέτοχοι σε κάθε κοινωνική διεργασία, αλλά και σε κάθε κοινωνική κινητοποίηση. Είναι κάτι περισσότερο από αναγκαίο να σταλεί ισχυρό μήνυμα και προς την Ελληνική Κυβέρνηση και την Ευρωπαϊκή Ένωση, ότι απαιτείται άλλος δρόμος για την υπέρβαση της Κρίσης.

Απάντηση του γραμματέα της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ προς εφημερίδα Realnews

Με μεγάλη έκπληξη και δυσαρέσκεια, διάβασα το δημοσίευμα με τίτλο «Ήθελαν μπράβους για τη σημαία», που φιλοξενείται στη σελίδα 31 της εφημερίδας Realnews, που κυκλοφόρησε την Κυριακή 20.11.2011 και υπογράφεται από το δημοσιογράφο και αρχισυντάκτη σας κ. Βασίλη Σκουρή. Ο κ. Σκουρής, επικαλούμενος αόριστα πηγές πληροφόρησης, και μάλιστα χωρίς να διασταυρώσει τις πληροφορίες, όπως όφειλε με βάση τη δημοσιογραφική δεοντολογία, εκθέτει στο επίμαχο δημοσίευμα άκρως ψευδή και συκοφαντικά γεγονότα, που πλήττουν την τιμή και την υπόληψή μου ως προσώπου αλλά και ως Γραμματέα της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ.

Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο κ. Σκουρής αναφέρει ότι ζήτησα από το Γραμματέα του ΠΑΣΟΚ κ. Μιχάλη Καρχιμάκη τριάντα χιλιάδες (30.000) ευρώ, για να προσλάβω «μπράβους», προκειμένου να προστατευτεί η παρουσία της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ και της ΠΑΣΠ στον τριήμερο εορτασμό του Πολυτεχνείου.

Καταγγέλλω το παραπάνω «γεγονός» ως απολύτως ψευδές, ανυπόστατο και χυδαίο.

Αναπόφευκτα όμως, διακρίνω σκοπό προσβολής όχι μόνο της δικής μου προσωπικότητας και ιδιότητας αλλά του συνόλου των Νέων ανθρώπων της Παράταξης μας και της προσπάθειας τους να διεκδικήσουν το ρόλο που τους ανήκει στην Κοινωνία και το Κίνημα.

Ο σκοπός αυτός του δημοσιογράφου, προκύπτει ξεκάθαρα από το γεγονός ότι δεν αρκείται στην καταγραφή αυτού του ανυπόστατου «γεγονότος», αλλά συνεχίζει σε μια εφ όλης της ύλης κριτική- λοιδορία της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ και της ΠΑΣΠ.

Κατά την άποψη του δημοσιογράφου λοιπόν, τη «σκληρή» αυτή Νεολαία ΠΑΣΟΚ και ΠΑΣΠ, δεν μπόρεσαν να συμμορφώσουν και να «σπάσουν» (μήπως ίσως και να χειραγωγήσουν!) τόσο ο πρώην Πρωθυπουργός κ. Κώστας Σημίτης όσο και ο Αναπληρωτής Υπουργός Άμυνας πλέον κ. Γιάννης Ραγκούσης, ως πρώην Γραμματέας του ΠΑΣΟΚ. Το αποτέλεσμα είναι, κατά τον κ. Σκουρή, να αποτελεί η Νεολαία ΠΑΣΟΚ τροχοπέδη στην προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ να «εκσυγχρονίσει» την Ελλάδα. Δυσάρεστο επίσης, κατά τον δημοσιογράφο, αποτέλεσμα ήταν να εκλεγώ εγώ στη θέση του Γραμματέα της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ, αφού παραθέτει με γλαφυρότητα και πάλι ψευδή γεγονότα σχετικά με την εκλογή μου, και να συνεχιστεί έτσι η παράδοση της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ να αποτελεί εμπόδιο στο έργο του ΠΑΣΟΚ. Τελευταία μάλιστα ανακαλύψαμε ότι η Νεολαία ΠΑΣΟΚ και η ΠΑΣΠ πραξικοπηματικά ιδιοποιούμαστε τη σημαία του Πολυτεχνείου.

Ας αποκαταστήσουμε επιτέλους την αλήθεια:

1.Η αιματοβαμμένη σημαία του Πολυτεχνείου, συμβολίζει τους αγώνες της Νεολαίας και των Φοιτητών για Ψωμί, Παιδεία, Δημοκρατία και Ελευθερία. Οι αγώνες αυτοί είναι διαχρονικοί. Το σύμβολο αυτό φυλασσόταν από την ΕΦΕΕ και περιήλθε στην Οργάνωση μας, στις αρχές της δεκαετίας του ‘80, όταν η ΕΦΕΕ βρέθηκε σε αδυναμία συγκρότησης Προεδρείου. Από τότε η Παράταξη της ΠΑΣΠ, ως πλειοψηφούσα τότε Παράταξη στην ΕΦΕΕ, φυλάσσει την αιματοβαμμένη σημαία, ενώ σε άλλες Παρατάξεις περιήλθαν το ανεκτίμητο ιστορικό αρχείο και η σφραγίδα της ΕΦΕΕ. Είναι ξεκάθαρη η θέση και η δέσμευση της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ και της ΠΑΣΠ, ότι η σημαία, όπως και τα άλλα σύμβολα των φοιτητικών αγώνων, δεν ανήκει σε κανένα κομματικό και παραταξιακό σχηματισμό και θα παραδοθεί στο Προεδρείο της ΕΦΕΕ, όταν επανασυσταθεί.

2.Είναι αξιοσημείωτο, ότι εδώ και τρεις δεκαετίες, ουδείς διαμαρτύρεται για το θέμα της σημαίας. Ούτε ο πολιτικός μας φορέας, το ΠΑΣΟΚ, ούτε και άλλες Πολιτικές Οργανώσεις. Μας προξενεί ιδιαίτερη εντύπωση, ότι τα τελευταία τρία χρόνια, με σποραδικό τρόπο, στελέχη κυρίως του ΠΑΣΟΚ εγείρουν το θέμα της σημαίας. Με μεγάλη επιείκεια προς αυτούς, αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι η θέση της σημαίας δεν είναι σε Μουσεία και εκθεσιακούς χώρους αλλά στο δρόμο σε κάθε επέτειο της 17^ης Νοέμβρη και ότι οι Αγώνες της Νέας Γενιάς δεν σταμάτησαν στις Γενιές τους αλλά είναι διαχρονικοί, πόσο μάλλον επίκαιροι.

3.Ουδέποτε ζήτησα χρήματα για «μπράβους» για τη σημαία και ουδέποτε συναλλάχτηκα με «μπράβους» στην πολιτική και προσωπική μου πορεία. Με υπερηφάνεια δηλώνω ότι η Νεολαία ΠΑΣΟΚ, που αποτελεί τη μεγαλύτερη οργάνωση Νέων της Πατρίδας μας, δεν χρειάζεται «μπράβους» για να εκδηλώσει την πολιτική της παρουσία στους μαζικούς χώρους και στην Κοινωνία. Άλλωστε τόσο ο ίδιος προσωπικά όσο και τα μέλη της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ είμαστε κομμάτι της Νέας Γενιάς της Πατρίδας μας και κυκλοφορούμε χωρίς «συνοδεία» και χωρίς φόβο αποδοκιμασίας από την Κοινωνία.

4.Επειδή ο δημοσιογράφος σας μάλιστα εγείρει και ζητήματα σχετικά με την εκλογή μου, εύλογα ο κάθε αναγνώστης αναρωτιέται πως συνδέονται με το περιεχόμενο του λοιπού δημοσιεύματος. Σας ενημερώνω λοιπόν, ότι εξελέγην το καλοκαίρι του 2008, μέσα από πλήρως διαφανείς και δημοκρατικές διαδικασίες, που είμαι απόλυτα βέβαιος ότι ούτε οι δήθεν πηγές σας τις αμφισβητούν.

Η Νεολαία ΠΑΣΟΚ θα συνεχίσει και πιο δυναμικά να διεκδικεί το ρόλο και της θέση που της αναλογεί τόσο στην Κοινωνία όσο και στο μέλλον του Κινήματος, ως δύναμη της Προοδευτικής Αριστεράς απέναντι στους εραστές της Τρόικα και στους λαϊκιστές.

Αν αυτό ακούγεται σε κάποιους απειλητικό, τους βεβαιώνω ότι η Γενιά μας δεν έχει το άγχος να αποκαταστήσει τη χαμένη της αξιοπιστία στο Λαό ούτε και να καννιβαλίσει στις επόμενες γενιές. Δεν επιθυμούμε να πάρουμε διαζύγιο με τους Λαϊκούς αγώνες. Αντίθετα, φιλοδοξούμε να συμμετέχουμε και να δώσουμε νόημα στους σύγχρονους Αγώνες για Λαϊκή Κυριαρχία, Εθνική Ανεξαρτησία, Κοινωνική Συνοχή και Δικαιοσύνη, Παιδεία, Δημοκρατία και Ελευθερία.

Συνθήματα, που είναι πιο επίκαιρα από ποτέ…

ΥΓ. Θεωρώ αυτονόητη τη δημοσίευση της παρούσας επιστολής μου στο επόμενο φύλλο της εφημερίδας σας, στην ίδια σελίδα και στην ίδια έκταση με το επίμαχο δημοσίευμα.

Κώστας Πανταζής

Γραμματέας Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Ανακοίνωση Νεολαίας ΠΑΣΟΚ για την 38η Επέτειο του Πολυτεχνείου

Φέτος συμπληρώνονται 38 χρόνια από την ιστορική εξέγερση του Πολυτεχνείου. Ο ελληνικός λαός, με μπροστάρη τη νεολαία, έσπασε τον γύψο, που οι δικτάτορες έβαλαν στην Ελλάδα, τον Απρίλη του 67’.

Το κυρίαρχο σύνθημα ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ αλλά και η απαίτηση γιαΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ και ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ συμπύκνωσαν τις διεκδικήσεις και τα οράματα του ελληνικού λαού. Οι νεκροί του Πολυτεχνείου έγιναν οι συνεχιστές της διαρκούς θυσίας του ελληνικού λαού στο βωμό του αγώνα για ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Η εξέγερση σηματοδότησε την «αρχή του τέλους» της χούντας των συνταγματαρχών και αναμφισβήτητα υπήρξε η πιο φωτεινή πράξη αντίστασης σε μια σκοτεινή επταετία για τον τόπο.

Η 17η Νοέμβρη του 1973 δεν αποτελεί απλώς ένα χρονικό ορόσημο, αλλά πολύ περισσότερο ένα διαχρονικό σύμβολο διεκδικήσεων του νεολαιίστικου και του λαϊκού κινήματος στην Ελλάδα και στον κόσμο ολόκληρο. Οι αγώνες της δεκαετίας του ’60 ενάντια στο κράτος και το παρακράτος της Δεξιάς αλλά και η άνοιξη της Πράγας και ο γαλλικός Μάης του ’68 είναι οι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας μαζικών διεκδικήσεων των λαών για δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη και αλληλεγγύη.

Σήμερα, τα μηνύματα εκείνων των εξεγέρσεων είναι πιο επίκαιρα από ποτέ. Σήμερα οφείλουμε να διατρανώσουμε τη διαφοροποίησή μας στους θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού και τους πολιτικούς τους ομοϊδεάτες. Οι πολιτικές τους απέτυχαν και οδήγησαν στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των λίγων και ισχυρών, επιτείνοντας την ύπαρξη ενός κόσμου με διαφορετικές ταχύτητες και διαφορετικές αφετηρίες.

Στον αντίποδα λοιπόν των νεοφιλελεύθερων μονόδρομων και επιλογών, προβάλλει η ανάγκη δημιουργίας ενός ευρύτερου κοινωνικού κινήματος ιδίως της νέας γενιάς και αφύπνισης των νεανικών συνειδήσεων, η ανάγκη να αγωνιστούμε για πραγματικά δημόσια και δωρεάν παιδεία, για την υπεράσπιση των δημοσίων αγαθών, για αυτοδιάθεση των λαών, εκδημοκρατισμό και ειρηνική συνύπαρξη. Η ανάγκη να αγωνιστούμε για την προάσπιση των ατομικών και κοινωνικών ελευθεριών για έναν κόσμο με ισότητα ευκαιριών και κοινωνική αλληλεγγύης.

Καλούμε την αγωνιζόμενη νεολαία καθώς και κάθε δημοκράτη πολίτη να συμμετάσχει στην πορεία το απόγευμα της Πέμπτης 17 Νοέμβρη 2011. Η συμμετοχή όλων να αποτελέσει τη δέσμευση για συνέχιση και ενίσχυση των διεκδικήσεων για:

ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ – ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ- ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΕΙΡΗΝΗ -ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Το Πολυτεχνείο ζεί, το μήνυμα της εξέγερσης πιο επίκαιρο απο ποτέ

«Ο αγώνας του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος για την εθνική μας αναγέννηση, για μια σοσιαλιστική και δημοκρατική Ελλάδα, στηρίζεται στην αρχή πως η εθνική μας ανεξαρτησία αποτελεί προϋπόθεση για την πραγμάτωση της λαϊκής κυριαρχίας….. Κάθε εξουσία πηγάζει από τον λαό, εκφράζει τον λαό και υπηρετεί τον λαό. Η κοινωνική, οικονομική και πολιτική δομή της δύναμης στη χώρα μας διαρθρώνεται με τρόπο που να αποκλείει την παραβίαση της λαϊκής θέλησης με οποιοδήποτε τρόπο» Ιδρυτική διακήρυξη ΠΑΣΟΚ 3.9.1974.

Ανακοίνωση της Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ. σχετικά με την Τρόικα και τις Συλλογικές Διαπραγματεύσεις

Η Νεολαία ΠΑΣΟΚ εκφράζει την αντίθεσή της στην προκλητική απαίτηση των εκπροσώπων της Τρόικα για αναθεώρηση του πλαισίου ελάχιστης προστασίας των εργαζομένων. Είναι λογικές που καταργούν στην ουσία την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και δυναμιτίζουν τις συλλογικές διαπραγματεύσεις των κοινωνικών εταίρων.

Τα μέτρα, τα οποία λαμβάνονται στο πλαίσιο του Μνημονίου συνεργασίας με ΔΝΤ και ΕΕ, και υπό την πίεση της διεθνούς οικονομικής κρίσης, έφεραν και φέρνουν αλλαγές επώδυνες και σηματοδοτούν αφαίρεση δικαιωμάτων και διεκδικήσεων πολλών δεκαετιών. Δικαιώματα, που για ακόμη μία φορά επισημαίνουμε, η ίδια η Παράταξή μας, το ΠΑΣΟΚ, θεσμοθέτησε για τον Ελληνικό Λαό. Αυτά όμως δεν θα οδηγήσουν ούτε θα επεκταθούν στην ολοσχερή κατάργηση του Εργατικού Δικαίου, την παράκαμψη του Ελληνικού Συντάγματος που προστατεύει τις συλλογικές συμβάσεις, την αγνόηση των Διεθνών Συμβάσεων Εργασίας.

Η Νεολαία ΠΑΣΟΚ συμπαρατάσσεται με τους Εργαζομένους και συμμετέχει σε κάθε κοινωνική κινητοποίηση γιατί είναι κάτι περισσότερο από αναγκαίο να σταλεί ισχυρό μήνυμα και προς την Ελληνική Κυβέρνηση και την Ευρωπαϊκή Ένωση, ότι απαιτείται άλλος δρόμος για την υπέρβαση της Κρίσης. Και ο δρόμος αυτός περνά μέσα από το σεβασμό του ευρωπαϊκού κοινωνικού κεκτημένου και του ευρωπαϊκού πολιτισμού και όχι μέσα από την εξαθλίωση των εργαζομένων και τον εξοβελισμό των Δυνάμεων της Εργασίας από την ελάχιστη προστασία. Ο δρόμος αυτός δεν περνά μέσα από διαλυτικές του κοινωνικού ιστού πολιτικές.

Καλούμε την Ελληνική Κυβέρνηση να απορρίψει τις προτάσεις αυτές και να αναλάβει πρωτοβουλίες για την έξοδο από την κρίση. Να επεξεργαστεί πολιτικές που, την ύστατη ώρα, μέσα από μια ευρεία κοινωνική συμφωνία, ένα κοινωνικό συμβόλαιο θα οδηγήσουν στη ριζική παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, με δίκαιη κατανομή των βαρών και με πρόταγμα την κοινωνική συνοχή. Να εφαρμόσει πολιτικές που θα διασφαλίζουν την αξιοπρέπεια της Πατρίδας μας και την υπερηφάνεια του Ελληνικού Λαού.

Απόφαση Εθνικής Αντιπροσωπείας Νεολαίας ΠΑΣΟΚ σχετικά με το νέο νόμο για την παιδεία

Μπορεί ένας νέος άνθρωπος να συμβιβάζεται; Μπορεί ένας νέος σοσιαλιστής να αποδέχεται μοιρολατρικά την κατάσταση που διαμορφώνεται; Μπορεί ένας νέος σοσιαλιστής να αισθάνεται εγκλωβισμένος σε μία κατάσταση και να θεωρεί ότι υπάρχει αδιέξοδο και αδυναμία αντίδρασης; Η απάντηση είναι προφανής και αυτονόητη. ΟΧΙ.

Ο νέος νόμος – πλαίσιο για την Ανώτατη Εκπαίδευση ψηφίστηκε από μία ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ωστόσο η ψήφισή του αποτελεί την υιοθέτηση μίας συντηρητικής ατζέντας για την οργάνωση της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Δημιουργεί ένα συγκεντρωτικό σύστημα διοίκησης στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ και δεν καταπολεμά στην πράξη τη διαπλοκή και τη συναλλαγή, ούτε ενισχύει την διαφάνεια και την αξιοκρατία στα Ιδρύματα. Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία μάλιστα βασίστηκε ιδίως στην παραπληροφόρηση, που δόθηκε η δυνατότητα να γίνει, λόγω των αδυναμιών του μέχρι πρότινος ισχύοντος νόμου πλαισίου, όπως αναδείχτηκαν κατά την εφαρμογή του. Αδυναμίες που φαλκίδευσαν τη Δημοκρατική Λειτουργία των Πανεπιστημίων αλλά και κακοποίησαν την έννοια του Ασύλου.

Για την Προοδευτική Σοσιαλιστική Παράταξη προφανώς και η κατάσταση αυτή οδηγούσε σε αλλαγές. Είναι όμως άλλο η Αλλαγή και άλλο η κατάργηση της Δημοκρατίας στα Πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ, με την κατάργηση της φοιτητικής συμμετοχής στη ζωή του Πανεπιστημίου αλλά και της κατάργησης του ασύλου. Η Αλλαγή είναι αναγκαία η κατάργηση της Δημοκρατικής λειτουργίας είναι κατακριτέα. Γιατί είναι καιρός να διατρανώσουμε ότι η υπονόμευση, ο ευτελισμός η κατάργηση των συλλογικοτήτων δεν είναι τίποτα άλλο, παρά η κατάργηση της καθημερινής λειτουργίας της Δημοκρατίας. Αυτή η κατάργηση της καθημερινής λειτουργίας της Δημοκρατίας οδηγεί σταδιακά στην αναίρεση των κοινωνικών δικαιωμάτων του Λαού και εν τέλει βοηθάει να επικρατήσει μία ολοκληρωτική λογική στους κοινωνικούς χώρους.

Κάθε Μεταρρύθμιση, κάθε Αλλαγή είναι προφανές ότι υπηρετεί ένα συγκεκριμένο Αξιακό Κώδικα Αυτός έστω και διακηρυκτικά τίθεται ως ένα ενιαίο πλαίσιο στόχων, που υπηρετεί η όποια Αλλαγή. Εν προκειμένω έγινε μία Παρέμβαση στην Δημόσια Ανώτατη Εκπαίδευση της Χώρας, η οποία συνοδεύεται από μία εκκωφαντική σιωπή. Σιωπή σε ό,τι αφορά τη διασφάλιση της δημόσιας χρηματοδότησής των Ανώτατων Ιδρυμάτων, προκειμένου να εξασφαλιστεί απρόσκοπτα η ακαδημαϊκή τους λειτουργία και οι πραγματικές λειτουργικές τους ανάγκες. Σιωπή για τη διασφάλιση της φοιτητικής μέριμνας, σε περίπτωση που ένα ίδρυμα δεν κατορθώσει να είναι δημοσιονομικά υγιές, αφού μέχρι σήμερα εγγυόταν η Ελληνική Πολιτεία. Σιωπή σε σχέση με τα ερευνητικά προγράμματα και την έρευνα εν γένει. Αυτή όμως η σιωπή είναι πολύ «βροντερή» για εμάς τους Σοσιαλιστές Νέους. Η υποχρηματοδότηση, η συζήτηση για τριετείς και δύο κύκλους σπουδών, η έλλειψη αξιολόγησης του διδακτικού έργου σηματοδοτούν την υπονόμευση της Δημόσιας Ανώτατης Εκπαίδευσης, την υποβάθμιση της ποιότητας Σπουδών, το άνοιγμα της «κερκόπορτας» για την επιβολή βαρών στους φοιτητές. Ανοίγει την όρεξη στα κάθε λογής ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, που προσβλέπουν σε ακόμα μεγαλύτερα κέρδη από την απαξίωση των Δημοσίων Ανώτατων Ιδρυμάτων.

Το 1982, η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, θεσμοθέτησε την καθολική συμμετοχή των φοιτητών στη διοίκηση των Ιδρυμάτων, ως διασφάλιση της συμμετοχής των νέων ανθρώπων στα κοινά. Προκαλεί αλγεινή εντύπωση, σήμερα να καταργείται ολοσχερώς αυτή η συμμετοχή. Και προκαλεί αλγεινή εντύπωση αυτή η εξέλιξη, όταν συμβαίνει ταυτόχρονα με τη συστηματική υπονόμευση όλων των δικαιωμάτων, που απολάμβαναν μέχρι πρότινος οι νέοι άνθρωποι. Η Νέα Γενιά σήμερα βάλλεται από όλες τις πλευρές. Καταργούνται ή φαλκιδεύονται τα εργασιακά και ασφαλιστικά τους δικαιώματα. Ζουν μέσα στη ζοφερή προοπτική, που δημιουργεί ένα μέλλον είτε στην ανεργία είτε σε μία χαμηλής ποιότητας εργασία. Και την ίδια στιγμή τους αφαιρείται ένα βάθρο από το οποίο θα μπορούσαν να συμβάλλουν αποφασιστικά στη διαμόρφωση του μέλλοντός τους. Για εμάς η συμμετοχή των φοιτητών στη διοίκηση των Ιδρυμάτων δεν ταυτίζεται με τη θέλησή μας να «συγκυβερνούμε» τα Ανώτατα Ιδρύματα. Αποτελεί την αναγκαιότητα να έχει η Νέα γενιά λόγο στην οικοδόμηση του μέλλοντος, που στο κάτω- κάτω αφορά την ίδια. Θέλουμε να συμμετέχουμε σε ό,τι αφορά εμάς και θα γίνει για εμάς.

Ιδίως μάλιστα η ρύθμιση για το ν+2, σε εποχές οικονομικής κρίσης, δεδομένου ότι μετά τον έκτο χρόνο σπουδών ένας φοιτητής δεν επιβαρύνει την Πολιτεία με δαπάνες φοιτητικής μέριμνας μας βρίσκει αντίθετους. Την στιγμή μάλιστα που η καθηγητική αυθαιρεσία στα Ιδρύματα είναι μια πραγματικότητα.

Ταυτόχρονα, προκαλεί έκπληξη και απορία για τους στόχους που υπηρετεί, η απόφαση κατάργησης του θεσμού του Ασύλου. Το Άσυλο είναι ένας θεσμός που υπήρξε για να διασφαλίσει την ελευθερία της διακίνησης των ιδεών στο χώρο του Πανεπιστημίου. Η λειτουργία του ενίοτε φαλκιδεύτηκε τόσο από ακραίες πράξεις που έγιναν με την επίκλησή του όσο και από την ολιγωρία των Πρυτανικών Αρχών και της Πολιτείας, για την ορθή εφαρμογή του . Η κατάργησή του, όμως, δεν προστατεύει το Πανεπιστήμιο από τις ακραίες μορφές εκμετάλλευσης του, αλλά καταργεί το Πανεπιστήμιο ως χώρο ελεύθερης διακίνησης ιδεών και απόψεων. Αυτό αποτελεί ξεκάθαρα συντηρητική οπισθοδρόμηση. Γιατί είναι διαφορετικό πράγμα η συναίνεση και διαφορετικό πράγμα η υιοθέτηση μία αντιδραστικής ατζέντας που τίθεται από τη λαϊκιστική δεξιά και στις δύο κοινοβουλευτικές της εκφράσεις.

Θεωρούμε Δημοκρατικό μας Καθήκον να αγωνιστούμε ώστε να πειστεί η Ελληνική Κυβέρνηση να αναθεωρήσει τη στάση της πάνω στο νόμο. Και ξέρουμε ότι είναι ένας αγώνας μακρύς και δύσκολος αλλά και ελπιδοφόρος ώστε να δημιουργηθούν οι προοπτικές να ανατραπεί ο νόμος και να ψηφιστεί ένας νέος προοδευτικός νόμος στις αρχές που το ΠΑΣΟΚ και η Νεολαία πάντα χάραζαν.

Γνωρίζουμε ότι είναι ένας Αγώνας που πρέπει να δοθεί όχι μόνο από εμάς, αλλά από το φοιτητικό Κίνημα, το Λαό, τις πολιτικές νεολαίες και τις φοιτητικές παρατάξεις με όρους ευθύνης και ενότητας.

Για αυτό και καλούμε περαιτέρω:

1. Την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων να μην προχωρήσει σε νόμο που θα παρεμβαίνει στη λειτουργία των φοιτητικών συλλόγων. Εμείς ως Νέα Γενιά έχουμε λόγο για τον τρόπο εκπροσώπησής μας και η συντεταγμένη πολιτεία οφείλει να μας ακούσει.

2. Την Ελληνική Κυβέρνηση να μην προχωρήσει σε πρωτοβουλία αναθεώρησης του άρθρου 16 του Συντάγματος.

3. Τους εργαζομένους, το φοιτητικό και νεολαιίστικο κίνημα σε ειρηνικές και δυναμικές κινητοποιήσεις. Ιδίως τις πολιτικές νεολαίες της χώρας και τις φοιτητικές παρατάξεις να προχωρήσουμε ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, σε Πανσπουδαστικά Συνέδρια σε Πανεπιστήμια και ΤΕΙ, για να ανασυγκροτήσουμε το φοιτητικό Κίνημα. Είναι κρίσιμο σε αυτή ιδίως τη συγκυρία ένα ισχυρό και ενωμένο φοιτητικό Κίνημα.

4. Τα Μέλη και τους φίλους του ΠΑΣΟΚ, να σταθούν δίπλα μας στον αγώνα που δίνουμε για τη διασφάλιση ενός κρίσιμου πυλώνα της Λαϊκής Συμμετοχής.

5. Τον Ελληνικό Λαό να σταθεί δίπλα μας στον Αγώνα να καθορίζει ο ίδιος το μέλλον του.

Ανακοίνωση Νεολαίας ΠΑΣΟΚ για τα 37 χρόνια απο την δολοφονία του συναγωνιστή Δώρου Λοΐζου

Σαν σήμερα πριν από 37 χρόνια στο πολύπαθο νησί της Κύπρου, που μόλις έβγαινε από την εθνική τραγωδία της εισβολής, έσβησε η φωνή του μεγάλου αγωνιστή και συντρόφου μας, δάσκάλου, ποιητή και Οργανωτικού Γραμματέα της Νεολαίας της ΕΔΕΚ Δώρου Λοΐζου.

Ο Δώρος Λοίζου, ευρισκόμενος στο αμάξι του με τον ηγέτη του Σοσιαλιστικού Κόμματος της ΕΔΕΚ Βάσου Λυσσαρίδη, την γυναίκα του και το παιδί του, δέχθηκε καταιγισμό πυρών σε ενέδρα που είχε στηθεί από τους φασίστες, που δεν δέχονταν την σθεναρή αντίσταση του κατά του εκτοπισμού του Μακαρίου από την Προεδρία της Δημοκρατίας αλλά και την στάση του στο εθνικό ζήτημα που μόλις είχε ανοίξει.

Την πνοή του άφησε εκείνη την μέρα ο αγωνιστής της δημοκρατίας στην Ελλάδα και την Κύπρο, ο σύντροφος μας Δώρος Λοΐζου, αφήνοντας παρακαταθήκη τους στίχους από το ποίημα…

«Πάντως εμείς θα τους αντισταθούμε.

Όποιοι κι αν είναι. Όσο δυνατοί κι αν είναι»

Ανακοίνωση Νεολαίας ΠΑΣΟΚ για τον θάνατο του Αναστασίου Πεπονή

Η Νεολαία ΠΑΣΟΚ, εκφραζει την βαθιά της θλίψη για τον θάνατο του Αναστάση Πεπονή. Ο Αναστασης Πεπονής αποτελούσε μια εμβληματική φυσιογνωμία της δημοκρατικής σοσιαλιστικής παράταξης της πατρίδας μας. Υπήρξε άνθρωπος με πλούσια δράση υπέρ της δημοκρατίας και υπέρμαχος της εθνικής ενότητας. Ηταν άλλωστε χαρακτηριστική, ως Προέδρου της Νεολαίας της ΕΠΕΚ, η αντίδραση του στην εκτέλεση του Μπελογιάννη και των συντρόφων του. Ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, υπηρέτησε με συνέπεια, εντιμότητα και απαράμιλλο ήθος την κοινοβουλευτική δημοκρατία και την Ελλάδα. Μια Ελλάδα με δημοκρατία, ισότητα, κοινωνική δικαιοσύνη και ισχυρή φωνή και παρουσία στο διεθνές στερέωμα. Ως Υπουργός Προεδρίας, το 1994, στην τελευταία κυβέρνηση του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου, θεμελίωσε με την καθιέρωση του ΑΣΕΠ το αντικειμενικό σύστημα προσλήψεων στη δημόσια ζωή της χώρας. Εκφράζουμε τα συλλυπητήρια μας στην οικογένειά του. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει.

Διακήρυξη του Κ.Σ. ΕΔΕΚ για την 37η Μαύρη Επέτειο της Τούρκικης Εισβολής

37 χρόνια μετά το έγκλημα της Τουρκίας σε βάρος της Κύπρου, η πατρίδα μας εξακολουθεί να ζει τις πληγές τις προδοσίας, της βάρβαρης τουρκικής εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής. Καταδικάζουμε για μια ακόμα φορά το τουρκικό έγκλημα και την επιμονή στη συντήρηση της κατοχής.

Οι πρόσφυγες, οι αγνοούμενοι, οι εγκλωβισμένοι, η παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών του Κυπριακού λαού αποδεικνύουν τη συνεχή διεθνή παρανομία της Τουρκίας σε βάρος της Κύπρου.

Στη φετινή Μαύρη Επέτειο αποτίουμε φόρο ευγνωμοσύνης προς τους αδικοχαμένους αξιωματικούς, ναύτες και πυροσβέστες που έπεσαν ηρωικά και με αυτοθυσία κατά τη φονική έκρηξη στη Ναυτική Βάση «Ευάγγελος Φλωράκης». Θύματα μιας απίστευτης τραγωδίας που τη συνθέτουν πολλά και αμείλικτα ερωτηματικά. Θύματα εγκληματικής αμέλειας και ασυγχώρητης για την οποίαν επιβάλλεται να λογοδοτήσουν πολιτικά και ποινικά όλοι υπεύθυνοι.

Με ζωντανές τις μνήμες, τιμούμε τους ήρωες και τους αγωνιστές της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας, επαναβεβαιώνοντας την απόφαση μας να συνεχίσουμε τον αγώνα μέχρι τη δικαίωση.

Παραμένουμε προσηλωμένοι στο στρατηγικό στόχο της λύσης του Κυπριακού. Λύσης όμως που να είναι λειτουργική και βιώσιμη. Λύσης χωρίς την καταθλιπτική κηδεμονία της Τουρκίας. Λύσης δημοκρατικής που να στηρίζεται στο Διεθνές και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο.Σε μια πορεία ρεαλιστικής αλλά και αγωνιστικής διεκδίκησης, με επιδίωξη λύσης δίκαιης – δημοκρατικής στηριγμένης στις αρχές του Διεθνούς και του Ευρωπαϊκού Δικαίου που θα τερματίζει την κατοχή και θα αποκαθιστά τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες του συνόλου του Κυπριακού λαού Ε/Κ και Τ/Κ.

37 χρόνια μετά το τουρκικό έγκλημα σε βάρος της Κύπρου το Κ.Σ. ΕΔΕΚ απευθύνει μήνυμα αγωνιστικής συστράτευσης και εθνικής ομοψυχίας.

Με πνεύμα διεκδικητικό. Με αποφασιστικότητα. Με χάραξη νέας στρατηγικής που θα μας οδηγήσει μακριά από ορατούς κινδύνους. Με εμμονή στις βασικές αρχές λύσης όπως αυτές ορίζονται από το Διεθνές και το Ευρωπαϊκό δίκαιο μπορούμε και πρέπει να ανοίξουμε το δρόμο για τη δικαίωμα και τον τερματισμό των δεινών του μαρτυρίου του Κυπριακού λαού.

15 χρόνια απο τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου