Χριστός Ανέστη!

21 Απριλίου 1967, το πραξικόπημα

Για τον Θεόδωρο Σεχιώτη

Η Νομαρχιακή Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ Αρκαδίας εκφράζει τη λύπη της για τον αιφνίδιο θάνατο του Θοδωρή Σεχιώτη που επάξια τίμησε τον χώρο του ΠΑΣΟΚ υπηρετώντας την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Όλοι θυμόμαστε ότι ο Θοδωρής Σεχιώτης διετέλεσε Δήμαρχος της Τρίπολης με πλούσιο έργο και προσφορά και την εμπειρία που απέκτησε με προθυμία πάντοτε , μας την μετέφερε για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της πόλης μας.

Προς τους οικείους του εκφράζουμε τα ειλικρινή συλλυπητήριά μας.

Για την Ν.Ε

Ο Γραμματέας

Νίκος Τσιβουράκης

Ανακοίνωση Τομέα Διεθνών Σχέσεων της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ για το Κυπριακό

Τριάντα εφτά χρόνια έχουν περάσει από το προδοτικό πραξικόπημα της Χούντας και από την άνανδρη παράνομη τουρκική εισβολή. Το Κυπριακό δεν είναι διακοινοτική διαμάχη, αλλά αποτελεί διεθνές έγκλημα παράνομης εισβολής κα συνεχιζόμενης κατοχής σχεδόν του 37% του κυπριακού ευρωπαϊκού εδάφους. Πρέπει να καταστεί σαφές ότι ο Κυπριακός λαός θέλει λύση του εθνικού μας προβλήματος το συντομότερο δυνατό.

Διεκδικούμε μια λύση βιώσιμη, λειτουργική και ακηδεμόνευτη, η οποία θα διασφαλίζει τη μια και αδιαίρετη κυριαρχία, την μια ιθαγένεια, την μια διεθνή προσωπικότητα καθώς και τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες όλων των Κυπρίων πολιτών.

Η λύση πρέπει οπωσδήποτε να αποτελεί μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας και πρέπει να συνάδει με τις αρχές επί των οποίων εδράζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση. Στη διαδικασία διαπραγμάτευσης πρέπει να αποκλείονται ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα, επιδιαιτησία και επαναφορά του αποτελέσματος της προηγηθείσας επιδιαιτησίας που οδήγησε στο απαράδεκτο, άδικο και ετεροβαρές
σχέδιο ΑΝΑΝ. Το σχέδιο πρέπει απαραίτητα να τεθεί ενώπιον του λαού σε δημοψήφισμα.

Συμπληρώθηκαν ήδη εικοσιεπτά μήνες από την έναρξη των απευθείας διαπραγματεύσεων μεταξύ της Ελληνοκυπριακής και της Τουρκοκυπριακής πλευράς, με συνομιλητές τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια και τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Μεχμέτ Αλή Ταλάτ και ακολούθως με τον νέο Τουρκοκύπριο ηγέτη ΄Ερογλου. Σε αυτές τις συζητήσεις επιβεβαιώνονται οι φόβοι του αμετακίνητου της Τουρκικής αδιαλλαξίας.

Η τουρκοκυπριακή πλευρά, εμφανώς κατευθυνόμενη από το τουρκικό καθεστώς, ανενδοίαστα εμμένει στις διαχρονικά αδιάλλακτες θέσεις της. Αιτούνται «Παρθενογένεση» με δυο ιδρυτικά κράτη τα οποία θα συνδημιουργούν ένα νέο κρατικό μόρφωμα, μια χαλαρή συνομοσπονδία με μόνιμες παρεκκλίσεις από το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο, με στόχο να επιτραπούν μόνιμες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ζητούν διατήρηση και επέκταση των εγγυήσεων του 1960, ώστε να καλύπτεται η «ανεξαρτησία, η εδαφική ακεραιότητα και η συνταγματική τάξη» των συνιστωσών πολιτειών. Επιμένουν στη διατήρηση των εγγυήσεων, με μονομερές δικαίωμα επέμβασης στο νησί. Με αυτό τον τρόπο, εμμέσως πλην σαφώς, η Κύπρος θα είναι το μόνο κράτος στο κόσμο το οποίο θα βρίσκεται υπό κηδεμονία. Επιμένουν η λήψη όλων των αποφάσεων να γίνεται με ομοφωνία. Αρνούνται να αποδεχθούν το δικαίωμα περιουσίας των Ελληνοκυπρίων στα κατεχόμενα εδάφη. Δε συνδράμουν αλλά, αντιθέτως, συμβάλουν στην καταστροφή της πολιτιστικής και θρησκευτικής κληρονομιάς στα κατεχόμενα. Συνεχίζουν την συστηματική απομόνωση των εγκλωβισμένων στα κατεχόμενα Ελληνοκυπρίων. Εμμένουν στην παραμονή των εποίκων, προβάλλοντας τον ανυπόστατο ισχυρισμό ότι οι έποικοι είναι νόμιμοι πολίτες της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου, ενώ ο εποικισμός αποτελεί, με βάση τη διεθνή νομιμότητα, έγκλημα πολέμου.

Η μέχρι τώρα πορεία των απευθείας διαπραγματεύσεων δεν έχει οδηγήσει πουθενά.
Η Τουρκία συνεχίζει να επιδιώκει την οριστική διχοτόμηση του νησιού. Οι προτάσεις στο εδαφικό, το περιουσιακό και στο θέμα της ασφάλειας-εγγυήσεων βρίσκονται σε πλήρη σύγκρουση με ρητούς κανόνες του Διεθνούς και Ευρωπαϊκού δικαίου.

Για αυτούς τους λόγους υποστηρίζουμε πως πρέπει να ενημερωθεί η Διεθνής και η Ευρωπαϊκή κοινότητα για την Τουρκική αδιαλλαξία. Να υπάρξουν αποτελεσματικές παρεμβάσεις και πιέσεις προς τη Τουρκία, έτσι ώστε να συμμορφωθεί προς το Διεθνές και Ευρωπαϊκό δίκαιο (κοινοτικό κεκτημένο) και της υποχρέωσης που έχει αναλάβει έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κύπρου ώστε η διαδικασία των συνομιλιών να μην οδηγηθεί σε αποτυχία.

Πιο συγκεκριμένα για τις διαπραγματεύσεις και το σχέδιο λύσης:

• Όσον αφορά την εκ περιτροπής προεδρία, θεωρούμε ότι είναι μια πρόταση, που προδήλως παραβιάζει τη δημοκρατική αρχή, αφού στη βάση της εθνοτικής καταγωγής θα διαιωνίζει και θα αναπαράγει τις διαχωριστικές τάσεις, ενώ θα καταστρατηγεί τους
  θεμελιώδεις δημοκρατικούς κανόνες.
• Για τη στάθμιση ψήφου, θεωρούμε πως είναι μια πρόνοια που αγνοεί την βασική αρχή της Δημοκρατίας, που είναι «κάθε άνθρωπος – μια ψήφος» και έρχεται σε αντίθεση με την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Είναι κορυφαίας σημασίας το ζήτημα της δημοκρατικής νομιμοποίησης της όποιας συνταγματικής λύσης με βάση την αρχή της πλειοψηφίας ως πυρήνα του νοήματος της Δημοκρατίας. Είναι γεγονός ότι η Αρχή αυτή επιδέχεται προσαρμογές κάτω από ειδικές ιστορικές συνθήκες και η μειοψηφία προστατεύεται και με προνομιακές ακόμα ρυθμίσεις. ΄Οταν όμως παραγνωριστεί πλήρως η αρχή της πλειοψηφίας, όταν υπάρχει σύγχυση μεταξύ ισοτιμίας και ισότητας, κάθε Συνταγματικό Κείμενο μοιραία θα είναι και θνησιγενές. Όταν μια μειοψηφία, λόγω της βίας και του εκβιασμού των τετελεσμένων, αξιώνει πόλο του ίσου πολιτειακού βάρους με την πλειοψηφία, το Σύνταγμα που θα αποτυπώσει αυτή την υποβάθμιση της ιστορικής πραγματικότητας, θα είχε και ημερομηνία λήξης. Αυτές οι πρόνοιες οδηγούν σε μια κυβέρνηση με δύο κεφάλια, με έντονο εθνικοκοινοτικό χαρακτήρα, με βέτο, με ανεπαρκείς και επικίνδυνους μηχανισμούς άρσης των αδιεξόδων.

• Ο εποικισμός θα έπρεπε με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο να αντιμετωπιστεί, ως έγκλημα πολέμου, και μάλιστα χωρίς παραγραφή, σύμφωνα με τις πρόνοιες του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και ειδικά του άρθρου 49 της 4ης Συνθήκης της Γενεύης του 1949. Δεν παραβλέπουμε ούτε νομιμοποιούμε τα εγκλήματα πολέμου που έχουν διαπραχθεί σε βάρος μας και αντιλαμβανόμαστε τους στόχους της Τουρκικής πλευράς, που εξαρχής απέβλεπαν στην, μέσω του εποικισμού, αλλοίωση του εθνικού και δημογραφικού χαρακτήρα του νησιού (Αλεξανδρεττοποίηση).
• Το Περιουσιακό, αποτελεί μια κρίσιμη και κεφαλαιώδη πτυχή του Κυπριακού προβλήματος. Συνιστά την ουσία της συνεχιζόμενης αδικοπραγίας της Τουρκίας εις βάρος της Κύπρου. Βάση των συνομιλιών θα πρέπει να αποτελεί η αδιαμφισβήτητη παραδοχή, ότι δικαιούχος της διάθεσης της ακίνητης περιουσίας έχει μόνο ο νόμιμος κάτοχος αυτής, ο οποίος κατέχει στα χέρια του νόμιμο τίτλο ιδιοκτησίας των πατρογονικών εστιών και περιουσιών.
• Τέλος, είναι προφανές, ότι είναι προβληματική η επιλογή της επίλυσης των όποιων αδιεξόδων προκύψουν σε θέματα ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής, με τη νικώσα ψήφο του εκάστοτε προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Ελληνοκυπρίου ή Τουρκοκυπρίου. Οι ψήφοι μειοψηφίας και πλειοψηφίας θα εξισώνονται. Με αυτό τον τρόπο, η τουρκοκυπριακή κοινότητα, υπό την καθοδήγηση της Άγκυρας, θα επιδιώκει να επιλύει τα θέματα τριβής κατά την περίοδο που θα έχει την προεδρία. Άρα θα εντείνεται το αίσθημα αδικίας και θα συντηρείται μια έκρυθμη κατάσταση.

Ευχαριστούμε!

Η ανταπόκριση του κόσμου ξεπέρασε ακόμα και τις δικές μας προσδοκίες. Το ποσό που συγκεντρώθηκε απο την πώληση του ημερολογίου μας προς ενίσχυση του συλλόγου γονιών παιδιών με νεοπλασματική ασθένεια ΦΛΟΓΑ ξεπέρασε κατά πολύ τα 1000 ευρώ που είχαμε θέσει ως αρχικό στόχο. Ευχαριστούμε θερμά και ακομμάτιστα όλες και όλους αυτούς που βοήθησαν. Το γεγονός πως πολύς κόσμος διαφορετικών ιδεολογικών καταβολών έσπευσε να στηρίξει αυτή την προσπάθεια είναι ευχάριστο και ενθαρρυντικό. Στην δύσκολη περίοδο της κοινωνικής και οικονομικής κρίσης, σε τέτοια προβλήματα καλό είναι να μην υπάρχουν κομματικές παρωπίδες, μόνο αισθήματα ανθρωπιάς, προσφοράς και κοινωνικής αλληλεγγύης. Ο ρόλος άλλωστε των πολιτικών νεολαιών ως χώροι που στεγάζουν τους προβληματισμούς και τις αναζητήσεις νέων ανθρώπων (ανεξαρτήτως ιδεολογικής τοποθέτησης) δεν πρέπει να είναι αποκλειστικά η ουσιαστική η ανούσια παραγωγή πολιτικής, ιδεολογικής χειραφέτησης και βαρύγδουπων ανακοινώσεων αλλά πάνω απ'όλα οι παρεμβάσεις και δράσεις σε ζητήματα που αφορούν τόσο τη νέα γενιά και προβλήματα του τόπου μας όσο και ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες. Υποσχόμαστε ανάλογες κινήσεις και στο άμεσο μέλλον!

Ανακοίνωση Νεολαίας ΠΑΣΟΚ για την επέμβαση στη Λιβύη

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, όλοι μας παρακολουθούμε τις εξεγέρσεις κατά των Καθεστώτων των Αραβικών Κρατών, τις οποίες χαιρετίζουμε, όπως και κάθε κίνημα ανά τον Κόσμο που σαν στόχο έχει την καθιέρωση της Δημοκρατίας, τη διασφάλιση της Ελευθερίας, την εμπέδωση της Ισοπολιτείας και της Ισονομίας.

Είναι επίσης δεδομένη η θέση μας ότι η Διεθνής Κοινότητα οφείλει να ενισχύσει όλα τα Κινήματα, τα οποία εκφράζουν τη θέληση των Λαών να έχουν ένα μέλλον χωρίς δεσποτικά και τυρρανικά καθεστώτα. Επίσης οφείλει να εφαρμόζει ενιαίους κανόνες και όχι να αντιμετωπίζει επιλεκτικά τα καθεστώτα αυτά, με κριτήρια που υπακούουν στις πανανθρώπινες αξίες και όχι στα συγκυριακά συμφέροντα κάποιων χωρών.

Στο πλαίσιο αυτό θεωρούμε ότι η Διεθνής Κοινότητα διαθέτει μεγάλο καμβά ενεργειών και κινήσεων, στις οποίες μπορεί να προβεί. Η χρήση της βίας αποτελεί την έσχατη κίνηση. Άλλωστε η ιστορία αποδεικνύει ότι, τις περισσότερες φορές, οι πολεμικές επεμβάσεις, δημιουργούν εκατόμβες νεκρών μεταξύ των άοπλων και ανυπεράσπιστων πολιτών και οδηγούν σε διαφορετικά αποτελέσματα από τα επιδιωκόμενα.

Στο πλαίσιο αυτό η θέση μας ως Νεολαία ΠΑΣΟΚ είναι ότι, στη περίπτωση της Λιβύης, η δράση της Διεθνούς Κοινότητας πρέπει να εξαντληθεί στην πίεση του Καθεστώτος που κυβερνά τη Λιβύη, να αποδεχθεί την εκεχειρία και την κατάπαυση του πυρός και την δρομολόγηση μίας διαδικασίας δημοκρατικής μετάβασης στη Λιβύη. Η Διεθνής Κοινότητα να εγγυηθεί την εκεχειρία αυτή εξαντλώντας όλα τα διπλωματικά μέσα.

Η παρατεταμένη χρήση βίας δεν συμβάλλει σε μία λύση στο πρόβλημα που έχει ανακύψει στη Λιβύη και δεν εγγυάται με τον τρόπο που όλοι θέλουμε μία πορεία δημοκρατικής ομαλότητας στη χώρα αυτή.

31 χρόνια από τον θάνατο του Νίκου Ξυλούρη